İsimsiz
Forgiving equals being forgiven

and i set you free,

take care.

bence turgut uyar anlamış
bütün söz vermelerin tarihçesi
sevgim acıyor
yazık sevgime diyor birisi
güzel gözlü bir çocuğun bile
o kadar korunmuş bir yazı yoktu
ne denmelidir bilemiyorum
sevgim acıyor
gemiler gene gelip gidiyor
dağlar kararıp aydınlanacaklar
ve o kadar
tavrım bir şeyi bulup coşmaktır
sonbahar geldi hüzün
kış geldi kara hüzün
ey en akıllı kişisi dünyanın
bazen yaz ortasında gündüzün
sevgim acıyor
kimi sevsem
kim beni sevse
eylül toparlandi gitti işte
ekim falan da gider bu gidişle
tarihe gömülen koca koca atlar
tarihe gömülür o kadar
hatta yalnızlık çektim

pişman oldum kimseye söylemedim

vazgeçtim

yana yana.

seni sevmeyi

ağır ödüyorum.

beni öldürüyor bu gece

bu şarkı

bu yokluk

bu oda

bu yüzler

insanlar

sokaklar öldürüyor beni

yakınlığın

öldürüyor mecburiyetler

sensizliğe mecbur olmam mesela.

öldürüyor

çok yavaş

öldürdüğünü göstere göstere

farkında bırakarak öldürdüğünün

öl

yo

r.

nafile.

yazmak.

kime

yok yok biliyorum.

sevgilim falan değilsin.

unuttun, sahi.

neyse.

bu zaman, sanmıyorum ki boşuna geçip giden bir şey olsun.

değil mi.

sana geldiğin

gün

sıkıca sarılamadım

elini tutmayı hatırlayamadım

gözlerine bakamadım

„,

keşke ölsem.

komşu evrende.

ben o gün sana o kadar sıkı sarıldım ki,

bir daha ayıramadılar bizi.

ve kimsenin ağlamasına gerek kalmadan.

sevgi

her şeyin üstesinden geldi.

değil mi?

sevgilim.

içim çekiliyor.

bitiğim sensiz.

her gün kalkıyorum yataktan.

aylardır.

ve sebep bulamadan.

ve istemeden.

uyurken seninle daha sık karşılaşır olduk.

yok

istemekle bitmiyor.

içimi avcuna döksem

beni sever miydin?

sana

dinle diye gönderdiğim,

 sonra beraber de dinlediğimiz koyun koyuna

şarkıları duymasam.

her şey iyi.